Hepimizi Allah korusun.
Keyifsizlikten ve yoğunluktan bir türlü yazı yazamadım. Kısmet bugüne imiş.
Beni merak eden Ebrucuğuma burdan teşekkür ediyor ve öpücükler gönderiyorum. ;)
A.Y. caillouyu çok seviyor.
Aslında Cailloudan çok başlangıç ve bitişini izlemeyi, cıngılını dinlemeyi seviyor.
Caillou başlayınca en fazla 1- 2 dakika izleyip dikkati dzğılıyor. Başka oyuncaklara/işlere dalıyor.
Ta ki biterken tekrar caillou müziği duyulana kadar. Müzik başlayınca evin neresinde olursa olsun hızla (bu hızla kısmı görülmeye değer. Bıdı bıdı acemi bir koşuş :) ) televizyonun karşısına geçiyor.
günün herhangi bir saatinde;
A.Y. : dıt dıtdı dıtdı dıt
kaaa yuuuu
e.t. : A.Y. kayyunun kardeşinin adı ne?
A.Y. : roji
e.t. : Peki kedisinin adı ne?
A.Y. : cilbıt
Bir gün;
AY. : a bee ceeee
e.t. : ! ! ! ???
e.t. içinden : Allah Allah bu çocuğa bu harfleri babası
yada bakıcısı öğretti herhalde.)
daha sonra birgün tevafuken;
a ha alfabenin ilk üç hafini nerden öğrendiği anlaşıldı :)
başka birgün A.Y. babannesinde;
babannesi : huu dedee huuu dedeee
elinde peynirli pidee
yorulmuş gide gide
huu huuuu huuuuuuu
Uyku saatinde ;
e.t. : ee ee ee eeeeeeeeeeee
ee ee ee eeeeeeeeeeeee
A.Y. : kaa yuuuu
e.t. : tamam kayyuu
dıt dıtdı dıtdı dıt
dıt dıtdı dıtdı dıt
dıt dıtdı dıtdı dıt
kaaa yuuuu
A.Y. : a be ce
e.t. : tamam a be ce
a be ce çee dee e fe
geeee yumuşak ge he ı i .....
A.Y. : balonumuuu
e.t. : tutup balonumun ipiiiinden
onunla uçmak isteriim.
rengarenk balonumun
mavi yeşil renkleriii sanki bana gülümsüyooooor.
A.Y. : a be ce
e.t. : tamam a be ce
a be ce çee dee e fe
geeee yumuşak ge he ı i .....
A.Y. : uuu de de
e.t. : huu dedeeee hu dedeee.....
..............
(A.Y. iyice mayışmış, göz kapakları yarılanmış ve e.t. nefesi tükenmiş boğazı kurumuş bir halde )
e.t. : eee eeeeee eeeeeeeee
A.Y. : ............... (nihayet A.Y. uykuda)
:)
Bu çocuk bana değiştir oynatıyor resmen !!!
bu anlatığım olayda bazen daha istediği şarkıya başlamamla bir diğerini istemesi bir oluyor.
Anlasa diyeceğim ki : oğlum adam mı oynatıyorsun ? :)
O nu uyuttuktan sonra konuşmaktan bitap düşmüş ve dağılmış bir şekilde salona dönüyorum.
En sevdiği eşya, yanından ayırmadığı (uyurken bile elinden bırakmadığı) kalemi.
kalemin adı ilk ka idi. İsterken ka ka ka diyordu.
sonra gale oldu. gale gale......
şimdi ise kalem
:)
çoktandır resim yapıyor(uz).
Bu demir tozlu tahtalar olmasa naparmışız?
Bir yüzü tahta, bir yüzü hayvanların hareket edip ses çıkardığı bu çanta şeklindeki televizyonlu oyuncağı
çook seviyor. (Son zamanlarda TV gibi olan yüzü ilgisini çekmiyor. Galiba hayvanları öğrendiği için.)
Caillouyu ilk kendisi çizip Kayuu diyerek eli ile gösterdi.
Ve hatta benim çook eski bir bebeğim var.
(Okul yıllarında Öz.ümün hediyesi idi :P ( bir gün fotoğrafını çekip koymalıyım.)
O bebeği gösterip kayuu diyor. Dikkat edip bebeğe baktım hakikaten bizim bebek kayuu ya benziyor :)
Neyse konumuz resimdi.
İşte artık o bir kayuuu çizicisi :)))
Buyrun adım adım kayuu çizimi.
Bir tane yetmez iki olsun.....
:)
ikide yetmez üç olsun...
Yapamadığı şeyler olduğundaysa çok sinirleniyor.
Sadece resim konusunda değil. Diğer oyuncaklarda, beceremediği şeylerde de malesef böyle. Sinirlenip bozuyor, yırtıp atıyor, dağıtıyor vs....
bu konuyu son gidişimizde Dr.una sordum.
Zor şeyler göstermeyin.
Yaptığı şeyleri düzeltmeyin (oyuncaklar için) ve güzel yaptığını ssöyleyin dedi.
iyi ama biz zaten öyle yapıyoruz!!!
Ve daha ne yapabilirm bilmiyorum ????

