gittim de geldim :)

Cumartesi sabah apar topar evden çıktık. Süratli denebilecek hızda yenikapı-yalova saat 8 feribotuna yetişebilmek için. Yetişmiştik aslında. Ta ki Aksaraydan yeni kapıya çıkan son ışıklarda meydana gelen kazayı yaklaşık bir 10 dk.a bekleyene kadar.

Neticede feribotu kaçırdık :((( İlk kez bir bilet kaçırdık. Genel itibari ile hep düzenli ve tedbirli bir aile olduğumuz için böyle bir şey ne eş,min ne de benim başıma gelmişti. ne yalan söyliyeyim epey üzüldük. Can özüm pencere kenarından karşılıklı masada yer almış bana süpriz kahvaltı planlamış feribotta. Yetişemeyince söyledi.

tabi feribotu kaçırma sebeplerimizin sıralandığı, sen - ben diye tutuştuğumuz kısa ama ateşli atışmamızdan sonra :) Neyse dedik herşeyde vardır bir hayır :)

Kendimizi eskihisar-yalova feribotu ile tatmin etmeye çalışıp, A.Y. ye ilk deniz yolculuğunuda yaşatmış olduk. Yalova dan sonra bizi uzun bir yolculuk bekliyordu.

Yediği ilk kraker.

Yolculuk yaklaşık 11 saat sürdü. A.Y. yanımıza aldığım atıştırmalıklardan krakeri çok severek yedi :)

En sevdiği oyuncağı bu koca kafalı küçük adam iyi ki vardı......

Yolda A.Y yi avutmak için eline neler vermedim ki :)

An geldi paket sütlerin pipeti imdadımıza yetişti......

Veee sonunda hedefimize çok şükür ulaştıık.

İşte bu cennetten düşme yer;

Burdur - Yeşilova- Salda gölü arkadaşlar.

Yeşilova Burdur ilinin küçük bir ilçesi.

Burdur Denizli yolunun 58. km sinde yer alıyor.

Salda gölü yanı başında bulunan Salda kasabasından almış adını.

184 m derinlikle Türkiye'nin en derin ve berrak gölü.

Aslında burayı kimselere söylemek istemiyorum. Çünkü öyle güel, öyle temiz ve öyle tenha ki,

İnsanların doluşup kirletmesini, güzellikleri yok etmesini istemiyorum.

Ama sonrada kendine müslüman olma e.t.

a aaaaa ne ayıp, bencillik etme diyorum, ve herkese söylüyorum :P

İmkanı olanlar için çok güzel. Didin görün derim. detaylı bilgi isteyenler bana yazarlarsa elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım.

İşte bir ilk daha A.Y. ilk defa küvet dışında suya girdi.

İlk kez kum oynadı.

Hatta oynamakla kalmadı genelde taş-kum- ne varsa yedi ! ! !!!

(kontrole gittiğimizde bu konu yüzünden kan tahlili yaptırmak istiyorum. Etrafta eline geçen herşeyi yemeye çalışıyor. bu yeme gayreti diş kaşıma olayını çook geçti. )

Babasını önce uzaktan izledi...............

Sonra kendini babasının kollarında serin sulara bıraktı.

Maşallah hiç ağlamadan ilk kez yüzdü :)

Canözüm O' nu gerçekten koltuk altlarından tutup yüzdürdü :D

Gerçi sonra ki günler bu kadar iştahlı değildi ama kumlarda idare ettik.

Lületaşı olarak bilinen magnezyum silikat kumu bu beyaz görüntüye dönüştürmüş. Bu kum maalesef ateşe dayanıklı tuğla yapımında bilinçsizce kullanılıyor ve yok ediliyor.

O' nun mutluluğu coşkusu bizim oldu...................

İmece usulü havuzlar yaptık..................

ama içinde yüzdürecek bir gemi bulamadık :)

İşleri, stersleri, koşturmacaları bir süreliğine de olsa unuttuk. kendimizi dalgalara bıraktık.

Dalga seslerinin eşliğinde gün batımını izledik...............

Güzel şeyler yaşarken insan kendinden geçiyor olmalı ki;
Zamanın aynı süredeki akışını algılayamadık;

"ne çabuk geçti bitti " dedik.

A.Y.nin tazecik hayatı için ilklerle dolu birçok olayla ve elhamdülillah mutlulukla dönüş yoluna koyulduk........

Ve kendimizi İstanbul' a varmadan İstanbul' u aratmayan bir trafik içine bulduk................

.

.

.

.

.

***************************

siz bu satırları okurken.........

Yazın son tatilini de yapmaya karar verdik.
Kısmet olursa yarın sabah 8 de başlayacak yolculuğumuz.
Nereye mi ?

İşte yukarıda resmini gördüğünüz yerde olacağız 1 hafta inşallah.

Burası neresi mi?

Dönünce uzun uzun anlatırım inşallah ;)

haftaya görüşebilmek dileğiyle.

Haydi bana eyvallah........

.

.

foto: fotoğrafatölyesi.com

*****************************

son durağımız Siena...

Venedikten sonra aslında dönüş yolculuğumuz başlayacaktı. Dönüş uçağımız Roma dan kalkıyordu.

Bir gece tekrar Floransa da konaklayarak yolu ikiye bölmüştük. Romaya son gün varıp doğrudan uçağa binecektik.

AY. nin ve dolayısı ile kendimizin araba içindeki sabır sınırlarımızı zorlamaya hiç gerek yoktu :)

Zaten genel itibari ile gezi boyunca araba yolculuklarımız maksimum 3 saat civarı sürdü. (autogrillerde ki duraklamaları saymıyorum.)

Ama Öz.ün aklında daha güzel bir fikir varmış. Dönüşte tekrar Floransada kalmak yerine Siena yı da gezip burada kalmak.

Beni ikna etmek için biraz dil dökmesi gerekse de, dediği oldu veee

İtalya da son gecemizi Siena da geçirdik.

Villa Elda isimli bir butik otele ve yukarıdaki manzaraya sahip odamıza yerleştik.

Otelin terasından aşağıdaki manzaralarıda görünce "aayyyy iyi ki seni dinlemişim canım kocam" demekten kendimi alamadım. :)

Arada koca sözü dinlemek iyiyi oluyor :P

Otel şimdiye kadar kaldığımız en lüks ve en büyük otel değildi ama en şirin ve benim en huzur bulduğum yerdi. İki kız kardeş ailelerinden kalan ve annelerinden adını taşıyan bu oteli büyük bir titizlikle işletiyorlar. Zamanında aileleri otele dönüştürmüş bu villayı. Şahane bir bahçesi, bir kedileri ve birde küçücük (cinsini bilmiyorum) köpekleri var.

Bu gördüğümüz manzaraların içinde kaybolma için hemen kendimizi dışarı attık. Vardığımızda akşam üzeri olduğu için gün ışığında gezecek çok zamanımız yoktu. Elimizdeki rehber kitabımızdan buranın Ortaçağ şehri görüntüsünü ve büyüsünü hala taşıyan nadide şehirlerden biri olduğunun okumuştuk. (Ve dönünce de UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası Listesine alındığını öğrendim.)

Üç tepenin üzerinde kurulu sienadaki tepelerin birine Siena Duomosu kurulmuş.
(yukarıdaki resimde ortada. Soldaki tepesi görünen yüksek kulede Campodaki 102 m lik Torre del Mangia kulesi.)

Hakikaten tüm sokaklar ortaçağdan kalma gibi. (sanki ortaçağı gördümde :P filmlerde belgesellerde ortaçağı anlatılırken gördüğüm görüntülerdeki , kitaplarda gördüğüm resimler gibi diyelim.)
Çoğu sokağa arabaların girmesi yasak. Yasak olmayan yerlerde tek yön. Zira iki arabanın geçebilmesine çoğunlukla olanak yok.

Gün batımını loşluğunda, henüz sokak lambaları yanmamışken, otelden biraz ilerleyince içim ürperdi.
Öz.üme sokulup "biz geri nasıl dönücez, sokaklar sencede biraz korkunç görünmüyor mu? " diye sormadan edemedim :) Şimdi güldüğüme bakmayın, bu soruyu gayet ciddi sormuştum.
Yukarı resimdeki gibi bir sürü yerlerden geçtik.

Otelden birlikte çıkıp peş peşe yol almaya başladığımız iki Alman çift vardı. Selamlaşmıştık.
Hepimizin istikameti Siena da gidilecek ilk yerlerden biri olan Piazza del Campo idi.
Onlar önden gidiyordu. AY. yi sevip bize yol verdiler. Bende o ara Öz.e diyorum ki;
Bunlar belki burayı biliyordur. Söyleyelim siz önden buyrun biz biraz korktuk, biz sizi takip edelim. :P
Neyse tabi böyle birşey söylemedik :)
Aradan 5 dk. geçti.
Baktık ki biz foto çekerken bizi geçip gittikleri yoldan geri geliyorlar. Yanlış yoldan gitmişler. İndikleri hafif dönerek gittiği için sonu görünmeyen (bence yine ürpertici) dar ve uzuuuun merdivenin sonu çıkmaz sokakmış.
Öz.le gülüp peşlerine takılmamakla ne iyi ettiğimizi anladık.

Zil çalan karnımızı susturmak için ristourantelere göz attık.

Ve İtalya dan ayrılmadan ben vegetarian pizza, Öz.ümde cheess pizza (8 çeşit peynirin karışımından yapılıyor) yiyerek buraya ait hatırladığımız son tadın yine pizza olmasını istedik. Epeyce serin olan havaya rağmen son dondurmalarımızı da yalamaktan geri duramadık :)

Bu arada pizzalara dair küçük bir not. Pizzanın ekmeği ince olanı makbul derler ya;

bu tarif Tr. için şöyle yapılsa bingo olur;

Lahmacun ekmeğinin üzerine pizza harcı koy.

Al sana en orjinal italyan pizzası !

ciddi söylüyorum kenarının yanıkları bile aynı. neyse daha da canımız çekmesin :P

Piazza del Campo (bu resim bana ait değil. Benimkiler hava karardığı için uzak mesafede hiç net ve anlaşılır çıkmamış malesef.)

Tarih sayfalarında yerini almış kırmızı tuğladan evlerin arasındaki daracık ve kıvrım kıvrım ara sokaklardan Campo meydanına ulaştığımızda hiç beklemediğim görüntü beni büyüledi. İşte bu görüntü tarihden bir sahne gibiydi. yukarda resmideki beyaza boyalı evin sağ altındaki geçitten geçip bu meydanın ortasına düşüverdik.
Buranın beni şaşırtmasını sebebi ne göreceğimi hiç bilmeden gelmiş olmam olsa gerek. Çünkü diğer tüm yerlerin en azından bir resmini görmüştüm ama Siena benim için tam bir muammaydı.

Meydan gölgesi görünen Palazzo publicoya doğru çukurlaşıyor. Bazı yerlerde istiridye kabuğu gibi tarif edilmiş. Güzel bir tarif olmuş. Çizgi çizgi görülen su yolları ile su merkezde toplanıyormuş. Ortada buz gibi su akan bir çeşme var.

Bu meydan meşhur Palio at yarışlarının ve gelenksel fıçı yuvarlama yarışlarının yapıldığı yer.

İnsanlar bu meydanda yerlerde. Gündüz güneşleniyorlarmış. Bİz gece buradydık. Gençler öbek öbek toplanmış, gitar filan, muhabbet ediyorlardı. kimisi uzanmış gökyüzünü yıldızları seyre dalmıştı....
Velhasıl kelam bizim içinde güzel bir gece oldu.

Pisa da gördüğümüz ve size bahsettiğim şey Palazzo publiconun içinde de karşımıza çıktı.
Siena' yı kuran Remus' un oğlu Senius dişi bir kurt tarafından emzirilmiş ve bu kurt şehrin sembolü olmuş.

İtalyada ki son gecemizde çok şükür böyle hoş bir anı olarak yer aldı zihnimizde. Yolunuz düşerse Sienanın bu tarihi ve bence ürpertici havasını soluyun derim.

( dönüşte saat epey ilerlemişti. Daracık ve labirent gibi sokaklar kapkanalık ve tenhalaşmıştı. Yolda iki-üç kez devriye geziyor edasıyla ilerleyen polis arabasını görsekte, aaa a ~ay ben burada yaşayamam herhalde diyip durdum :D )

.

*****************************

"Günahının bağışlanmasını dileyen yok mu ki, günahları bağışlansın."

Yıllık bir program çerçevesinde yürütülen ticari faaliyetler yıl sonunda o program esaslarına göre kontrol ve teftiş edilir.
Kâr zarar hesapları yapılır. Kesin hesabın tespitinden sonra da gelecek yılın programı hazırlanarak şeklini alır.
Her yıl tekrar edilen bu kontrol ve tespit işlemleri sayesinde ekonomik hayatta istikrarlı ve sağlam bir ilerlemenin temini mümkün olur.

Bu misalin ışığında manevi hayatımıza ve faaliyetlerimize bakalım.
Dünya, âhiret hayatının kazanılması için yaratılmış bir manevi ticaret yeri olduğuna göre, o ticaretle ilgili faaliyetlerin de yıllık muhasebeye tabi olması gayet tabiidir.
Bu muhasebenin vakti üç ayların içindedir.
Berat Kandili ile başlayıp Kadir Gecesiyle biten devreye rastlar.

Duhan Sûresinin 2., 3. ve 4. âyetlerinin Berat Gecesinden bahsettiği bildirilmektedir. Âyetlerin meali şöyle:

"O apaçık kitaba and olsun ki, biz onu gerçekten mübarek bir gecede indirdik. Çünkü biz onunla insanları uyarmaktayız. Bütün hikmetli işler o gecede tefrik olunur."

Ebu Hüreyre Radıyallahu And’dan rivayet edildiğine göre:
Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem efendimiz şöyle buyurmuştur:

—“Şaban ayının on beşinci gecesinin ilk vaktinde Cebrail (a.s) bana geldi; şöyle dedi:
—“Ya Muhammed, başını semaya kaldır. Sordum.
—“Bu gece nasıl bir gecedir? Şöyle anlattı:
—“Bu gece, Allah-u Teala, rahmet kapılarından üç yüz tanesini açar.
Kendisine şirk koşmayanların hemen herkesi bağışlar. Meğer ki, bağışlayacağı kimseler büyücü, kahin, devamlı şarap içen, faizciliğe ve zinaya devam eden kimselerden olsun. Bu kimseler tövbe edinceye kadar, Allah-u Teala onları bağışlamaz.

Gecenin dörtte biri geçtikten sonra, Cebrail yine geldi ve şöyle dedi:
"Ya Muhammed başını kaldır. Bir de baktım ki, cennet kapıları açılmış.
Cennetin birinci kapısında dahi bir melek durmuş şöyle sesleniyor:
"Ne mutlu bu gece rüku edenlere.
İkinci kapıdan dahi bir melek durmuş şöyle sesleniyordu:
"Bu gece secde edenlere ne mutlu".
Üçüncü kapıda duran melek dahi, şöyle sesleniyordu:
"Bu gece dua edenlere ne mutlu."
Dördüncü kapıda duran melek dahi şöyle sesleniyordu:
"Bu gece, Allah'ı zikredenlere ne mutlu".
Beşinci kapıda duran melek dahi, şöyle sesleniyordu:
"Bu gece Allah korkusundan ağlayan kimselere ne mutlu."
Altıncı kapıda duran melek dahi, şöyle sesleniyordu:
"Bu gece Müslümanlara ne mutlu."
Yedinci kapıda da bir melek durmuş şöyle sesleniyordu:
"Günahının bağışlanmasını dileyen yok mu ki, günahları bağışlansın."
Bunları gördükten sonra, Cebrail'e sordum:
"Bu kapılar ne zamana kadar açık kalacak?
Şöyle dedi:
"Ya Muhammed, Allah-u Teala, bu gece, Kelp kabilesinin koyunlarının tüyleri sayısı kadar kimseyi cehennemden azat eder."

Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam bu gece Rabbine şöyle dua etmiştir:

"Allahım, azabından affına, gazabından rızana sığınırım, Senden yine Sana iltica ederim. Sana gereği gibi hamd etmekten âcizim. Sen Kendini sena ettiğin gibi yücesin."

Bazı mâna büyüklerinin de şöyle bir duası vardır:
"Allahım, şayet ismimi saîdler defterine yazdıysan, orada sabit kıl. Şayet ismimi şakiler defterine yazdıysan oradan sil. Çünkü Sen buyurdun ki, 'Allah dilediğini siler yok eder, dilediğini de sabit bırakır, Levh-i Mahfuz Onun katındadır."

Kaynak: Sorularla İslamiyet . com

Farkında olmasakta dünyadan gelip geçenlere baktığımızda kısacık olan ve gelecek bir zamanda hiiiiç tanınıp, hatırlanmayacak olan ömrümüzün Sırat-ı müstakim üzere olmasını ve bu fırsat gecelerini kendimize kutlu kılabilmemizi dilerim......

******************************

bak... bil ki domuzların önüne inciler serilmez.....

Bak... Bil ki domuzların önüne inciler serilmez

Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez

Ne fark eder ki kör insan için elmas da bir camda

Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma!

Mevlana

.

.

.

.

******************************

çiçek taşımaktan utananlar !

" Ulkemde çiçek tasimaktan utanan insanlari dusunuyorum bir de.Yillar once is basvurusu yapanlara, is gorusmesine gelirken çiçekle gelmeleri sartini koymustum.

Bir analiz yapmak istiyorduk.Daha dogrusu bir dostum bir sohbet sirasinda bir iddiada bulunmustu.Bu iddia uzerine bu sarti koymustum.

Is gorusmesine gelen bir kaç hanim hariç herkes, çiçekleri gazete ya da paket kagidina sarip getirmisti.Hiç kimse çiçeklerin gorunmesini istememisti.çiçek tasimanin utanilacak bir durum oldugunu dusunuyorlardi.

Dostum hakli çikmisti.Sevgiliye çiçek veren ama bundan utanan bir toplumuz.

ps: sartnameye bir kiloda elma getirme zorunlulugu koymustuk.Elmalarin hepsi seffaf naylon posetlerde geldi; Hiç kimse elma tasidigi için utanmamisti.

Ya siz????
çiçek gotururken gazete kagidina mi sardiriyorsunuz? "

(motosiklet.net coq adlı uyeden alıntıdır. )

***********************************

Venedikteyiz - Bölüm 2 -

Coğrafi doku insana şaşkınlık veriyor.

Küçücük mesafelerden içerlere sokulmuş sular evlerin duvarlarını yalıyor. O duvarlar aşınmadan kendini nasıl koruyor diye merak ediyordum. Meğer suya dayanıklı kazıklar üzerine inşa edilmişler.

O kadar çok köprü var ki;

köprülerin ya altındayız ya üzerinde....

Evlerin önlerine çakılı kazıklar gondol ve tekneleri bağlamak için kullanılırken, evlerin kenarlarında sıra halinde çakılı kazıklar da deniz araçlarına sığ yerleri yerleri gösteren kılavuzluk görevi yapıyormuş.

Adalara giderken denizin ilerilerinde sıra halinde dizili gördüğümüz, üzerinde numaraların yazılı olduğu kazıkların ne olduğunu ise öğrenemedim. Bir yeri tarif eden hat numarası mı acaba ?

Tarihi doku yüzyıllardır hiç borulmadan korunmuş.

Eskilerin sıradan ulaşım aracı olan gondollar ulaşım için motorlu araçların çıkması ve Venediğin turizm merkezi olmasıyla birlikte, turizmle geçinenler için çok güzel bir gelir kaynağı olmuş.

kanallar içersinde 1 saatlik bir gezintinin bedeli tam 120 € idi. İnsan gücüyle çalışan bir gondolların masrafı ise sadece gondolun bakımı !

Karını siz düşünün artık.

Bazı kanallar var ki buralara sadece bu gondollarla girebiliyorsunuz.

Biz gondolu pahalı ve gereksiz bulkup binmedik. Zira diğer motorlu teknelerde aynı zevki veriyordu.

Ama siz 5-6 kişi iseniz beraberce binip kişi başı ücretini makul seviyeye getirebilirsiniz.

Oteller müşterilerine Venediğe ait bir harita veriyorlar. Bu ahrita üzerinde geilecek yerler belirtilmiş. Yani görülecek neresi var bilmeseniz bile bu harita size gösteriyor.

Kaldığımız hoteli görerek bulduğumuz yazmıştım daha önce. İşte bu en çok Venedikte işimize yaradı.

Çünkü; venedik malum köprüler şehri ve denize doğru epeyce uzanıyor. Araba girişi bildiğiniz gibi yasak. Yasaktan öte böyle bir şeye imkan yok zira arabanın girebileceği yol yok :)

Neyse, arabayı günlüğü 30€ ya bulduğumuz ( gerçek fiyatı çok daha pahalı. Bu otopark kaldığımız otelle anlaşmalı bir otopark olduğu için bu fiyat ) otoparka bırakıp valizimizi yüklendik.

İşte arabamızın bulunduğu yerden manzara. ( Otoparkın 8. katı )

Zaten eşya olarak kabin içine alabildiğimiz küçük bir valizimiz, bir sırt çantamız ve bir de A.Y. nin bebek arabası vardı.

Valizimizi çok iyi hazırladığımızı düşünüp kendime müsadenizle bir aferin veriyorum.

(Helede diğer turistlerin bir iki adet devasal -abartmıyorum- valizlerini görünce çocuklu bir aile olarak kaldığımız gün sayısınıda düşünüce bu aferini falası ile hak ediyoruz. Üstelik çok şükür ki A.Y. ye bez almaktan başka hiç bir eksiğimiz-ihtiyacımız olmadı :)

.

(Konuyu dağıttım galiba)

.

Mestre bölgesini (ana karayı Venediğe bağlayan gelişmiş bölüm) adacıkların bulunduğu kısma bağlayan 4 km lik köprüyüde araba ile geçtüikten sonra tüm eşyalarımız alıp arabanızla vedalaştıktan sonra Venediğin içinde otele kadar yayan gitmek zorundasınız. İşte otelimizi buraya en yakın mesafede seçtik.

Otel Venediğin merkezinde olsun diye internetten çok daha içerlerde bir yer rezerve ettirmiş olsaydık bebek arabası ve valizle o kadar köprü nasıl inilir çıkılırdı bilemiyorum. Büyük kanal üzerindeki büyük köprü (adı neydi unuttum) hariç köprülerin hiç birisinde rampa yok. Hepsi basamak halinde. Ve ellerinde bebek arabası her an bu basamakları inip çıkan anne babaları görmeniz işten bile değil. Venediğin güzelliği herkesi öylesine büyülemiş ki sayısız köprüler bizde dahil kimseyi yıldıramamış :)

İşte köprüyü aşarken çekilmiş bir kare....... ( Küçük Paşam tahtırevanına kurulmuş )

e bebek arabamızda baston tipte olanlardandı. Yani şu yazlık tipte tamamen portatif olanlar kadar olmasada gayet hafifti. Çok daha ağır olanları görünce bu arabayı alırken Öz. ümün sözünü dinlediğime bir kere daha memnun oldum :)

Tüm İtalyada yapılan, fakat sadece Venedikte maskelerle katılımın devam ettiği bir festival varmış. 25 nisanda yapılıyormuş yanılmıyorsam. Dolayısı ile her yerde envai çeşit maske satan mağaza görebilirsiniz.

San. Marco meydanına girerken ilk gözümüze çarpan çan kulesi. 96 m uzunluğunda bir kule.

Açık havalarda tepesinden alpler görülebiliyormuş. Biz çıkmadık görmedik, görenlerden duyduk :)

Görülecek yerlerden birisi de saat kulesi. Kadran ayıları burç sembollerini gösteriyor. Gösterdiği tarihte ve günün o saatinde gökyüzü şekillerinin durumunu bildiren bir mühendislik harikası.

San Marco' nun aynı zamanda yem verilen kuşlarıda meşhur. İnsana o kadar alışmışlar ki sen yem vermeden gelip elinde yiyecek varsa eline konup yemeye başlıyorlar.

A.Y. kuşları o kadar çok ve yakından gördükü kuşlar onun gözündeki tüm cazibesini yitirdi.

Önceden dikkatini çekmek için kuşları kullanıyorduk, ama artık dönüp bakmıyor bile :)

San.Marco meydanının etrafı cafeler, yine lüks markaların mağzaları, turistler için hediyelik eşya satıcıları ve döviz büroları ile çevrili.

San Marco katedrali.

Bu fotografta görülen dört bronz at, Haçli Seferleri sirasinda Istanbul'dan, Sultanahmet Meydani'ndan çalinmis.

Üzerinde San Marco'nun Aslanı ve San Teodoro'nun heykelleri bulunan granit sütunlar. Bu sütunlar Constantinople (İstanbul)'dan getirilmiş. resimdeki beyaz ceketli kadında bize poz vermiş sanki :)

(Foto çok uzaktan oldu ama idare edin artık :P )

Solda görülen Doge (Düka) sarayı Venedik'in bir güç ve şöhret sembolüymüş. Saray aynı zamanda hem Düka'nın ikamet yeri, hem de hükümetin bulunduğu yermiş.

İç çekme köprüsü. Aşıklar şehri dedik diye sakın iç çekenlerin aşıklar olduğunu sanmayın. Çünkü bu iç çekmeler Dükler sarayı ile zindanı birbirine bağalyan bu güzel görünümlü köprünün güzel çiçekli pencerelerinden, kafesler içersinde aşağı atılan mahkumlara ait !!!

Mahkumları kafese konulup buradan atılıyorlarmış. Gökyüzünü son görüşlerindede iç çekiyorlarmış :(

İtalya' da her şehre ait bir bayrak var.

Büyük kanal venediğin ortasında S harfi gibi kıvrılıp gitmiş.

Evlerin hepsi çok güzel, fakat sadece gezmek için. Zaten yerli halkın nüfusu oldukça az. Yerleşik hayat için daha çok Mestre bölgesi tercih ediliyormuş. Biz Mestreyi gezmedik. Sadece içinden geçtik o kadar.

Ve Charles Dickens' ın VEnedik için söylediği sözle Venedik turumuzu tamamlıyoruz.

"Dünya'da Venedik'le ilgili okuduğunuz hiçbirşey, gördüğünüz hiçbir fotoğraf şehirdeki muhteşem ve etkileyici gerçeğe eşdeğer değildir... "

Dileyen herkesin gidip görmesi dileğimle......

.

**********************************